ΦόρουμΦόρουμ  ΗμερολόγιοΗμερολόγιο  Συχνές ΕρωτήσειςΣυχνές Ερωτήσεις  ΑναζήτησηΑναζήτηση  Κατάλογος ΜελώνΚατάλογος Μελών  Ομάδες ΜελώνΟμάδες Μελών  ΕγγραφήΕγγραφή  ΣύνδεσηΣύνδεση  
Πρόσφατα Θέματα
Κορυφαίοι συγγραφείς
Manny Calavera
 
Poexania
 
ROCK-DINOSAUR
 
giorgos bookhunter
 
ΛΕΩΝ
 
metalminer
 
spiral architect
 
Hieronymus
 
AlexD
 
megadave
 
Κορυφαίοι συγγραφείς της εβδομάδας
Κορυφαίοι συγγραφείς του μήνα

Μοιραστείτε | 
 

 Περι ΠοΛ ΠοΤ και Κομμουνισμού

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Trolobolsh



Αριθμός μηνυμάτων : 2
Points : 4
Reputation : 0
Ημερομηνία εγγραφής : 22/09/2011

ΔημοσίευσηΘέμα: Περι ΠοΛ ΠοΤ και Κομμουνισμού   Παρ Νοε 04, 2011 12:36 am

Παράθεση :


Περι ΠΟΛ ΠΟΤ, Γενοκτονίας και Κομμουνισμού

Αναδημοσιευση στα ελληνικα απο : PL Magazine Supplement, February 19, 1986





Ο Πολ Ποτ δεν ήταν και δεν είναι κομμουνιστής

Οί απολογητές του καπιταλισμού πάντα επινοούν ψέματα για να «αποδείξουν» πως ο κομμουνισμός είναι κάτι το τρομερό. Τα τελευταία χρόνια μια από τις αγαπημένες ιστορίες τους αφορά τις μαζικές δολοφονίες στην Καμπότζη από τούς δήθεν "κομμουνιστές" Κόκκινους Χμερ, υπό την ηγεσία του Πολ Ποτ. Πολλά άρθρα, μερικά βιβλία και τουλάχιστον μία σημαντική ταινία, «The Killing Fields», έχουν επικεντρωθεί στις αγριότητες των Κόκκινων Χμερ. Ο Πολ Ποτ έχει σχεδόν αντικαταστήσει τον Ιωσήφ Στάλιν ως νούμερο ένα όλων των εποχών στη λίστα μίσους των καπιταλιστών. Αλλά υπάρχει μια μεγάλη διαφορά. Ο σύντροφος Στάλιν ήταν ένας μεγάλος κομμουνιστής. Ο Πολ Ποτ, όμως, δεν υπήρξε ποτέ. Μερικά πρόσφατα βιβλία, γραμμένα από δυτικούς ειδικούς σχετικά με την Καμπότζη και με τη χρήση στοιχείων που λαμβάνονται μετά την πτώση του Πολ Ποτ, το δείχνουν ξεκάθαρα. Αυτά τα βιβλία πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή. Οι συγγραφείς είναι είτε φιλοβιετνάμεζοι ρεβιζιονιστές (Vickery, Chandler, Thion) ή φιλελεύθεροι ιμπεριαλιστές (Shawcross). Είναι τα γεγονότα που έχουν αποκαλύψει, αυτα που είναι πολύτιμα, όχι οι δικές τους απόψεις και οι αναλύσεις των γεγονότων αυτών, λανθασμένες εξαιτείας των αντικομμουνιστικών τους αξιών.

Οι "Κόκκινοι Χμερ" (ΚΧ), (Χμέρ είναι η κύρια εθνική ομάδα της Καμπότζης) ήταν το όνομα που δόθηκε στους αντάρτες αγρότες υπο την ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος της Καμπότζης , ή ΚΚΚ. Για να δούμε πώς το ΚΚΚ μετατράπηκε σε μια χούφτα αντικομμουνιστών δολοφόνων, μια σύντομη ιστορία είναι απαραίτητη.




Η Ιστορία της Καμποτζιανής Αριστεράς


Το 1951 το παλιό Κομμουνιστικό Κόμμα Ινδοκίνας (ΚΚΙ), κυριαρχείται απο τον Χο Τσι Μίνχ και τους Βιετναμέζους, και διασπάται στις ομάδες του Βιετνάμ, του Λάος και της Καμπότζης. Όπως και το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα στο σύνολό του εκείνη την περίοδο, έτσι και αυτές οι ομάδες βρώμαγαν εθνικισμό και ηταν πρόθυμες να συμβιβαστούν με «προοδευτικούς» (αντιαποικιοκράτες) καπιταλιστές.

Στα μέσα της δεκαετίας του '50, τα παλιά μελη του ΚΚΙ ενώθηκαν με μια σειρά από μαχητές εθνικιστές φοιτητές που επέστρέφαν από τη Γαλλία, συμπεριλαμβανομένων των μελλοντικών ηγετών των ΚΧ, Πολ Ποτ (πραγματικό όνομα: Σάλωθ Σαρ), Ιένγκ Σαρί, και Χιού Σαμφάν. Ένα κόμμα, το ΚΚΚ, δημιουργήθηκε από αυτές τις δύο ομάδες το 1960, αλλά η ύπαρξή του κρατήθηκε μυστική, έως το 1977, πολύ μετά την κατάληψη της εξουσίας. Προφανώς αυτό ήταν μια χωρίς αρχές παραχώρηση στον αντικομμουνισμό των πρώην εθνικιστών φοιτητών . Όταν ο αντικομμουνισμός δεν πολεμιέται μεγαλώνει, όπως θα δούμε.

Η καταστολή από την μοναρχική κυβέρνηση υπό τον πρίγκιπα Σιχανούκ, σύντομα ανάγκασε το κόμμα σε υπόγεια δράση. Οι περισσότεροι από τους κομμουνιστές του πρώην ΚΚΙ εγκατέλειψαν τον αγώνα, κ επέστρεψαν στο Βόρειο Βιετνάμ. Μόνο η εθνικιστική ομάδα του Πολ Ποτ παρέμεινε. Όταν μια εξέγερση αγροτών ξεκίνησε το 1967 στην Σαμλαουτ, μια περιοχή κοντά στα σύνορα με την Ταϊλάνδη, η ομάδα του Πολ Ποτ προσχώρησε σε αυτήν. Ποτέ κομμουνιστές, παρα μόνο οι κατ'όνομα, δεν υιοθέτησαν μια γραμμή απλά και μόνο επειδή με αυτήν θα μπορούσαν να πάρουν εύκολα μερικούς αγρότες με το μέρος τους – την γραμμή οτι οι πόλεις (όπου είναι το σπίτι των απόντων γαιοκτημόνων και του εκμεταλλευτικού κράτους που φορολογεί τους αγρότες) και ο καθένας που κατοικεί σε αυτές είναι ο εχθρός, συμπεριλαμβανομένων των επαγγελματιών, των δασκάλων και των εργαζομένων.

Ρομαντισμοί γύρω απο την αγροτιά σαν τάξη θεωρούνται εδώ και πολύ καιρό χαρακτηριστικό των αστών ριζοσπαστών. Στη Ρωσία, η πρώτη πολεμική του Λένιν (1895) στρεφόταν κατά των Ναροντνικών, ή «Φίλων του Λαού». Οι μικροαστοί Ναροντνικοί διακύρητταν και αυτοι περι ενός αγροτικού κομμουναλισμού στα λόγια, αλλά ασκούσαν αιματηρή τρομοκρατία. Ο Βίκερυ βρίσκει μια άλλη μεγάλη ομοιότητα μεταξύ των ΚΧ και των «Αντόνοφ» και Ταμπώφ αγρότες αντάρτες στη Δυτική Ρωσία κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου, που πολέμησαν τους κομμουνιστές και τους μοναρχικούς με το ίδιο σθένος και με τις ίδιες ανατριχιαστικές θηριωδίες. Σε αυτή την αντιπάθεια των αγροτών για τις πόλεις, ο Πολ Ποτ πρόσθεσε κ ένα άγριο μίσος, που φτάνει στο ρατσισμό, για οτιδήποτε Βιετναμέζικο. Το μίσος κατά του Βιετνάμ είναι μια εθνικιστική αντίληψη που αναπτύχθηκε από την ελίτ της Καμπότζης, που θυμήθηκε τις συγκρούσεις των περασμένων αιώνων μεταξύ των βασιλιάδων του Βιετνάμ και της Καμπότζης , και πώς οι βιετναμεζοι κυβερνήτες είχαν εκδιώξει τους Καμποτζιανούς από αυτό που είναι τώρα το Δέλτα του Μεκόνγκ, στο Βιετνάμ.

Το 1970 ο στρατός υπό τον Λον Νολ, που υποστηρίζόταν από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ανέτρεψε τον Σιχανούκ. Οι ηγέτες των ΗΠΑ άρχισαν ένα τεράστιο κύμα βομβαρδισμών κατά των Βορειοβιετναμέζικων στρατευμάτων και των γραμμων ανεφοδιασμού στη Βορειοανατολική Καμπότζη. Ο βομβαρδισμός σκότωσε πολλές χιλιάδες αγρότες και σχεδόν κατέστρεψε την επαρχιακή ζωή. Καθώς το μίσος των ΗΠΑ και της κυβέρνησης του Λον Νολ αυξανόταν, οι αγρότες συνέρρεαν μαζικά για να ενταχθούν στον στρατό των ΚΧ. Όμως, κατά την επιστροφή από το Βόρειο Βιετνάμ για να ενταχθούν στο κίνημα, τα παλιά μέλη του ΚΚΙ έπεφταν στην καχυποψία, και μερικές φορές ακόμη εκτελούνταν από την ομάδα του Πολ Ποτ. Έτσι, ΚΚΚ, το οποίο ανέλαβε την εξουσία τον Απρίλιο του 1975, ήταν μια στενή συμμαχία μετακύ δύο ξεχωριστών ομάδων.

Οι φιλοβιετναμέζοι του ΚΚΙ και η φράξια του Πολ Ποτ είχαν διαφορετικές σφαίρες επιρροής, με τους πρώτους να έχουν μεγαλύτερη επιρροή στην Ανατολή (κοντά στο Βιετνάμ). Οί στρατιώτες τους φορούσαν ακόμα και διαφορετικές στολές.




Οι μαζικές εξολοθρεύσεις ξεκινούν.


Παρά το γεγονός ότι αντικομμουνιστικές πηγές απεικονίζουν την εκκένωση των πόλεων, τον Απρίλιο του 1975 ως μια φρικαλεότητα, ακόμη και οικαπιταλιστές μελετητές παραδέχονται σιωπηρά ότι ήταν απαραίτητο. (π.χ. Zasloff και Brown, “Προβλήματα του Κομμουνισμού”, Ιαν.-Φεβ 1979, σ. 34 -. Το περιοδικό που εκδίδεται από το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ και αφιερώνεται στην αντικομμουνιστική προπαγάνδα με ένα "επιστημονικό" προκάλυμα)
Για παράδειγμα, η πρωτεύουσα, Πνομ Πεν, είχε αυξηθεί σε 2 εκατ. ευρώ από περίπου 600.000, εξαιτείας των αγροτών που προσπαθούν να ξεφύγουν από τους βομβαρδισμούς των ΗΠΑ. Όπως και στο Νότιο Βιετνάμ, οι ΗΠΑ είχαν καταστρέψει εντελώς την αγροτική οικονομία, προκειμένου να εξαλείψουν εντελώς την επαρχιακή κοινωνία στην οποία οι ΚΧ αναπτύσσονταν. Η Πνομ Πεν τροφοδοτούταν μόνο από μαζικές εισαγωγές των ΗΠΑ για τα τρόφιμα, οι οποίες σταμάτησαν απότομα όταν ο Λον Νολ έπεσε. Εάν ο πληθυσμός της πόλης δεν είχε εκκενωθεί, θα είχαν απλά πέθανει από την πείνα!

Μεταξύ του 1975 και αρχές του 1977 καμία απο τις ομάδες μέσα στο ΚΚΚ δεν κυριαρχεί πραγματικά. Αντικομμουνιστές "ειδικοί", όπως ο John Barron και ο Anthony Paul (συγγραφείς του “Η Δολοφονία μιας ευγενούς χώρας” - αυτό οι δυο είναι αντικομμουνιστές προπαγανδιστές πλήρους απασχόλησης στο Reader's Digest) και του François Ponchaud (Καμπότζη Ετος Μηδέν)) δίνουν την εντύπωση ότι οι σφαγές λάμβαναν χώρα καθ' όλη την περίοδο 1975-1979. Από σωζόμενα αρχεία και από εκατοντάδες συνεντεύξεις των προσφύγων και των ατόμων που παρέμειναν στη χώρα, ο Michael Vickery αποκαλύπτει μια διαφορετική εκδοχή. Αν και υπήρξαν περιστασιακές περιπτώσεις βαρβαρότητας κατά των πρώην κατοίκων των πόλεων σε περιοχές που κατέχονταν από τους υποστηρικτές του Πολ Ποτ, μαζικές εκτελέσεις δεν άρχισαν παρα το 1977, όταν η ομάδα Πολ Ποτ εδραίωσε την εξουσία της. Μια αιματηρή εκκαθάριση όλων εκείνων κατα των οποίων υπήρχαν υποψίες ότι είναι φιλοβιετναμεζοι ή ανεπαρκώς "φιλοαγρότες» ξεκίνησε.

Το 1978 οι υπόλοιπες φιλοβιετναμέζικες δυνάμεις στο ΚΚΚ ηγήθηκαν μιας εξέγερσης, η οποία καταπνίχτηκε βίαια. Η κυβέρνηση του Πολ Ποτ κατέσφαξε όλους όσους είχαν υποστηρίξει αυτή την ομάδα, συν τους πολυπληθείς εθνοτικά βιετναμέζους στην Ανατολική Καμπότζη. Αυτό οδήγησε στην βιετναμέζικη εισβολή του 1979. Οι ΚΧ δεν είχαν καμία στήριξη, εκτός από το στρατό τους, και το Βιετνάμ εύκολα δημιούργησε ενα καθεστώς μαριονέτα της νικημένης φράξιας του ΚΚΙ, το οποίο κυβερνά την Καμπότζη σήμερα.



Οι Διοικητές των ΗΠΑ Δολοφόνησαν Περισσότερους Καμποτζιανούς από ότι οι Ερυθροί Χμερ


Πόσοι άνθρωποι σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια αυτών των μαζικών εκκαθαρίσεων; Τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, δεχόμενοι τον Ντίθ Πραν των Τάιμς της Νέας Υόρκης (στον οποίο βασίστηκε η ταινία "The Killing Fields»), υποστηρίζουν περίπου τρία εκατομμύρια. Όταν μιλάμε για «κομμουνιστές», κανένας αρθμός κάτω από το “όριο” του εκατομμυρίου δεν ικανοποιεί τους καπιταλιστές συγγραφείς. Ο Vickery δείχνει ότι 300.000 – ακόμη κι αυτο είναι ένα τρομακτικό ποσοστό - είναι περίπου το ανώτατο δυνατό όριο. Σε αντίθεση, ο Zasloff και Μπράουν γράφουν για «βαρύ φόρο αίματος ", τον οποίο προκάλεσε "η τεράστια βομβιστική επίθεση των ΗΠΑ και την ένταση των μαχών" πριν από το 1975, και υπονοούν ότι οι ισχυρισμοί των ΚΧ περί 600.000 μέχρι "πάνω από 1 εκατομμύριο" νεκρούς από τους βομβαρδισμούς των ΗΠΑ είναι αξιόπιστα
[“Προβλήματα του κομμουνισμού” Ιαν-Φεβ 1979, σ. 40 col. 2 & σημείωση 35].
Όταν πρόκειται για γενοκτονία, οι Πολ Ποτ & Σια είναι ερασιτέχνες σε σύγκριση με τους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ.



Ο αντικομμουνισμός του καθεστώτος του Πολ Ποτ

Όποιος και αν είναι ο αριθμός, όμως, αυτές οι δολοφονίες δεν ήταν έργο των «κομμουνιστών» οποιουδήποτε είδους, ακόμη και των ρεβιζιονιστών σοβιετικού ή κινέζικου τύπου, αλλά αντικομμουνιστών. Δεν είναι κάθε ομάδα η οποία αυτοαποκαλείται «κομμουνιστική», πράγματι κομμουνιστική. Για παράδειγμα, το Βιετνάμ, οι Σοβιετικοί, οι Κινέζοι και άλλα ερείπια του παλιού κομμουνιστικού κινήματος δεν είναι παρα καπιταλιστές με προσεγμένη μεταμφίεση. Δίνουν μόνο ρητορικό σχήμα στο μαρξισμό-λενινισμό, την εργατική τάξη, τον προλεταριακό διεθνισμό, και την ανάγκη να οικοδομήσουμε μια αταξική κοινωνία. Αντίθετα, ο Πολ Ποτ, οι ΚΧ, και το ΚΚK απέρριψαν ανοιχτά την ίδια την ιδέα του κομμουνισμού! Μερικά αποσπάσματα από Vickery και Chandler το καταδεικνύουν:

Περι Κομμουνισμού: «Δεν είμαστε κομμουνιστές ... είμαστε επαναστάτες» που δεν «ανήκουν στην κοινώς αποδεκτή κατάταξη της κομμουνιστικής Ινδοκίνας" (Ιένγκ Σαρί, 1977, αναφέρεται από Vickery, σ. 288)..

Περί Μαρξισμού-Λενινισμού: «Η πρώτη δημόσια παραδοχή ότι η « επαναστατική οργάνωση » ήταν μαρξιστική-λενινιστική στον προσανατολισμό της έγινε στο μνημόσυνο για τον Μάο Τσε Τουνγκ που πραγματοποιήθηκε στην Πνομ Πενχ στις 18 Σεπτέμβρη 1976" (Chandler, σε Chandler, ed. , σ. 55, σημείωση 28).:“Αυτοί [οι εκπρόσωποι της Καμπότζης] υποστηρίζουν ότι ΚΚΚ είναι ένα μαρξιστικό-λενινιστικό κόμμα, αλλά δεν λένε τίποτα για τα γραπτά των δύο αυτών ανδρών." (Chandler, σ. 45)

Περι της ανάγκης για ένα επαναστατικό κόμμα: «Το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό της ιδέας περί επανάστασης που διασκεδάζει τους Χμερ ... ήταν ότι δεν είχε εκφραστεί. Στη δεκαετία του 1960, η αντίθεση στην πολιτική της κυβέρνησης και καλέσματα για μια αντι-ιμπεριαλιστική στάση, ήταν όλη κι όλη η πλατφόρμα της αριστεράς ... Στην πραγματικότητα, η επανάσταση και η ύπαρξη ενός επαναστατικού κόμματος δεν ήταν ήταν πουθενά μέρος της προπαγάνδας, ήταν εντελώς κρυμμένες αλήθειες, αποκαλύπτοταν μόνο στους λίγους φωτισμένους που θα μπορούσαν να κατακτήσουν υψηλές θέσεις στο σύστημα [ λ.χ κυρίως τους πρώην φοιτητές ριζοσπάστες]. (Thion, σε Chandler ed., σελ. 16, υπογράμμιση δική μου).Δεν ήταν παρα μέχρι την 27η του Σεπτεμβρίου 1977 που η ύπαρξη ενός «κομμουνιστικού κόμματος» αποκαλύφθηκε δημοσίως, σε ομιλία του Πολ Ποτ (Chandler, σ. 37).

Περί εργατικής τάξης:. "Αν και μικρή, [η εργατική τάξη της Καμπότζης] υπήρχε, διάσπαρτη στις πόλεις, όμως, αντί να την αναπτύσσουν, οι κομμουνιστές Χμερ προχώρησαν στον αφανισμό της σαν να ήταν μια παρακμιακή κληρονομιά του παρελθόντος ... ( Thion, σ. 27-Cool.


Από όλα αυτά μπορούμε να συμπεράνουμε τα εξής:

Οι Πολ Ποτ & Σια δεν ήταν κομμουνιστές. Με αυτή την έννοια δε διαφέρουν από τους Σοβιετικούς, τους βιετναμέζους, τους κινέζους, ή τον Ρόναλντ Ρήγκαν και όποιον αλλον καπιταλιστή.

Σε αντίθεση με τους Σοβιετικούς, τους Βιετναμέζουνς, τους κινέζους και άλλους ρεβιζιονιστές, ψευτοκομμουνιστές, ο Πολ Ποτ & Σια ποτέ δεν καυχήθηκε ότι ήταν κομμουνιστής.

Η επιρροή της φιλοβιετναμέζικης φράξιας σήμαινε ότι κάποια μαρξιστική ορολογία πρέπει χρησιμοποιήθηκε, τουλάχιστον μέχρι το 1977. Μετά από εκείνη την εποχή οι ΚΧ εγκατέλειψαν κάθε συζήτηση για τον κομμουνισμό.

Και η ίδια η ομάδα του Πολ Ποτ μερικές φορές περιγράφουν τους εαυτούς τους ως κομμουνιστές μεταξύ 1975 και 1977, σε μια προσπάθεια να πάρουν βοήθεια από την Κίνα.


Για παράδειγμα:

Η εγκωμιασμός του Πολ Ποτ στον κρίσιμο ρόλο που διαδραματίζει η σκέψη Μάο Τσε Τουνγκ στην επανάσταση της Καμπότζης, που περιέχεται σε ομιλία του στο Πεκίνο στις 29 Σεπτεμβρίου 1977, δεν ξαναπαίχτηκε στα ραδιόφωνο της Πνομ Πεν "(Chandler, σε Chandler, ed., σ. 45).

Ο Μάο και το Κινέζικο Κομμουνιστικό Κόμμα είχαν κερδίσει εκατομμύρια αγρότες σε μια κομμουνιστική, φιλοεργατική γραμμή, ενώ η ομάδα Πολ Ποτ είχε προσπαθήσει να κερδίσει την αγροτιά σε μια αντιεργατική, αναρχική γραμμή. Αυτό που άρεσε στην Κίνα - και, εξίσου στις ΗΠΑ - για τον Πολ Ποτ & Σία είναι η γνήσια εχθρότητα του στο Βιετνάμ, κ όχι οι κάλπικοι ύμνοι του στον Μάο.



Οι Αντικομμουνιστές Κόκκινοι Χμέρ στηρίζονται από τις ΗΠΑ σήμερα

Για να αποδυναμώσει το φιλοσοβιετικό Βιετνάμ, η άρχουσα τάξη των ΗΠΑ υποστηρίζει πλέον μια συμμαχία Καμπότζιανών επαναστατικών δυνάμεων, στις οποίες οι ΚΧ τουΠολ Ποτ είναι μακράν το ισχυρότερο στοιχείο. Αυτό δεν κάνει τα αφεντικά των ΗΠΑ να ντρέπονται και πολυ μιας και η ομάδα που τώρα βοηθάν να κρατηθεί στη ζωή είναι η ίδια που δείχνουν ως ένοχο για την "κομμουνιστική" γενοκτονία! Σε ανταπόδοση, οι ΚΧ καλούν σε «δημοκρατικές εκλογές» και καπιταλιστική μεταρρυθμίση.

Για τους εργαζόμενους του κόσμου, τα διδάγματα της εμπειρίας Πολ Ποτ είναι σαφή


Δεν υπάρχει υποκατάστατο για τον κομμουνισμό στον αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τον καπιταλισμό. Οι ΚΧ προσπάθησαν να οικοδομήσουν ένα «νέο είδος» επανάστασης βασίσμένο στον μικροαστικό ριζοσπαστισμό. Αντ 'αυτού, βύθισαν την Καμπότζη σε έναν εφιάλτη.

Δεν μπορείτε να πιστεύετε οτιδήποτε και αν τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης ή η άρχουσα τάξη πει για τον κομμουνισμό! Οι καπιταλιστές δεν ενδιαφέρονται καθόλου για τους εκατοντάδες χιλιάδες που δολοφονήθηκαν. Αν ενδιαφέρονταν, γιατί συνεχίζουν να υποστηρίζουν τον Πολ Ποτ;

Τον Δεκέμβριο του 1981, το New York Times Magazine δημοσίευσε μια ιστορία στην οποία ο συγγραφέας είπε ότι θα επισκεφθεί τους ΚΧ, τους «μαχητές της ελευθερίας» που κάνουν πόλεμο ανεξαρτησίας εναντίον στους κατακτητές του Βιετνάμ. Ο Jones, ο συγγραφέας του αρθρου, ισχυρίστηκε ότι είχε δει τον Πολ Ποτ να διευθύνει τον αγώνα, μια ηρωική φιγούρα που διαγραφόταν εμπρός στο φώς του ουρανού.


Οι συντάκτες των Times, σκέφτηκαν ότι ήταν τόσο καλό ώστε δέχτηκαν να εκτυπωθεί χωρίς το να περάσει απο δεύτερο έλεγχο που περνάει συνήθως ένα άρθρο από έναν άγνωστο συγγραφέα. Αποδείχθηκε, εκ των υστέρων ότι ο Jones τα είχε βγάλει όλα απο το μυαλό του, ενώ λιαζόταν σε μια παραλία στην Ισπανία! Οι Times ήταν τόσο πρόθυμοι να πιστέψουν μια ιστορία που μετέτρεπε τον Πολ Ποτ και τους ΚΧ - τον οποίο ήδη αποκαλούσαν υπαίτιο γενοκτονίας - σε έναν αντικομμουνιστή ήρωα, που έσπευσαν να το εκτυπώσουν! Τίποτα δεν θα μπορούσε να αποδείξει με μεγαλύτερη σαφήνεια τη βούληση της φιλελεύθερης αστικής τάξης να σφίξει στην αγγαλία της κάθε φασίστα δολοφόνο ο οποίος μπορεί να βοηθήσει στην καταπολέμηση του κομμουνισμού.

http://trolobol.blogspot.com/2011/10/blog-post_30.html
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
Trolobolsh



Αριθμός μηνυμάτων : 2
Points : 4
Reputation : 0
Ημερομηνία εγγραφής : 22/09/2011

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Περι ΠοΛ ΠοΤ και Κομμουνισμού   Παρ Νοε 04, 2011 12:56 am

εδιτ μπορω να κανω καπως;
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
 
Περι ΠοΛ ΠοΤ και Κομμουνισμού
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
γλόμπερς forum :: Επιστημονικά Θέματα :: Ιστορία-
Μετάβαση σε: